ΕΧΘΡΙΚΟ ΠΟΛΕΜΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ Η ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ Η εγκατάσταση των μεταναστών γίνεται βάσει εχθρικού πολεμικού σχεδίου.

Η εγκατάσταση των μεταναστών στο εσωτερικό της χώρας αποτελεί μέρος πολεμικού σχεδίου του εχθρού. Ενός σχεδίου που βρίσκεται σε εξέλιξη και που έχει ως πρώτο στόχο την πλήρη αδρανοποίηση λαού, Στρατού και Υπηρεσιών.

Και ενός εχθρού, που ποτέ δεν έπαψε να θέλει να μας αφανίσει από προσώπου Γης και επανέρχεται για μια ακόμη φορά…

Τούτη την φορά όμως έχει πολλούς σημαντικούς συνεργάτες του μέσα στην Ελλάδα μας. Ο κυριότερος εχθρός μας είναι ο σιωνισμός και αυτός θέλει να μας αφανίσει διότι γνωρίζει πολύ καλά ότι, είναι αδύνατο να εδραιωθεί όταν υπάρχει έστω και ένας Έλληνας ζωντανός.

Τα σχέδια του σιωνισμού τα υλοποιούν πολλοί τιτλοφόροι υπηρέτες τους ανά τον κόσμο.

Αυτοί χωρίζονται σε δύο κατηγορίες.

Οι σιωνιστές εξ αίματος και οι υπηρέτες των σιωνιστών.

Οι δεύτεροι πούλησαν μέχρι και την ήδη καταποντισμένη ψυχή τους, ένεκα της ανούσιας ματαιοδοξίας και φιλαυτίας τους στην πρόσκαιρη ποταπή ζωούλας τους, ώστε ν’ απολαύσουν τιμές και πλούτη εις βάρος των ανθρώπων.Είναι οι σιωνόφρονες ειδικών αποστολών.Η εγκατάσταση των μεταναστών δεν γίνεται σε τυχαίες τοποθεσίες.

Έχει προσχεδιαστεί πριν από χρόνια, και γι αυτό φρόντισαν οι παγκοσμιοποιητές ώστε οι αλληλοδιαχόμενοι ηγέτες μας, που
νομίζουμε ότι εκλέγουμε, να εξυπηρετούν τα βδελυρά σχέδιά τους.

Γι αυτό φροντίζουν να διατηρούν την κληρονομικότητα στην διαδοχή εξουσίας, δικαιώνοντας έτσι τους αρχαίους Έλληνες που έλεγαν, «κακού κόρακος, κακόν ωόν».

Εδώ, θα δοθούν απαντήσεις σε καίρια ερωτήματα όπως, γιατί βάζουν τους μετανάστες σε στρατόπεδα, γιατί σε σχολεία, γιατί δίπλα σε μεγάλες οδικές αρτηρίες, γιατί σε Λέσβο και Χίο, και σε άλλες παρόμοιες ερωτήσεις.

1. Γιατί εγκαθιστούν τους μετανάστες σε στρατόπεδα;

Μην πιστεύετε ότι τους εγκαθιστούν εκεί επειδή είναι άδεια. Η λογικοφανής αυτή απάντηση είναι παγίδα. Τα στρατόπεδα στην Ελλάδα είχαν φτιαχθεί, για να εξυπηρετούν κάποιον εθνοφελή σκοπό, σε όχι τυχαίες τοποθεσίες. Φτιάχθηκαν σε λεγόμενα στρατηγικά σημεία. Ήταν για την προστασία της χώρας, για την απόκρουση εχθρικής επιθέσεως, για την προστασία των πολιτών, για την προστασία μεγάλων υποδομών, εγκαταστάσεων, κλπ.

Υπήρχε μια δομή επικεντρωμένη στην σωτηρία της χώρας και του λαού. Μακάρι και για ενέργειες ανακατάληψης ελληνικών εδαφών.

Μας επέβαλαν όμως την μισελληνική μεταπολίτευση, η οποία με πρόσχημα την δημοκρατία και ότι τάχα είμαστε ασφαλής χώρα μέσα σε τόσες συμμαχίες, μείωνε την στρατιωτική θητεία για να μαζεύει ψήφους και να διαλύει την άμυνα της χώρας (έτσι ήταν το σχέδιο), με αποτέλεσμα να αδειάζουν τα στρατόπεδα λόγω έλλειψης στρατού.

Κατόπιν άρχισαν τις αναδιοργανώσεις, τις αναδιαρθρώσεις, κλπ, του στρατεύματος για καλύτερη αποτελεσματικότητα.

Τρίχες. Κάθε αναδιοργάνωση ήταν οπισθοχώρηση και αποδυνάμωση.

Τώρα, με τις ορδές των επελαυνόντων μεταναστών, θυμήθηκαν τα άδεια στρατόπεδα οι απόγονοι αυτών που τα άδειασαν. Δηλαδή, τώρα παραδίδουν τα στρατηγικά σημεία της χώρας απ’ ευθείας στον εχθρό.

Κάτι το οποίο θα ήταν από δύσκολο έως αδύνατο να συμβεί με τα όπλα.

Η εγκατάσταση μεταναστών σε στρατόπεδα αποτελεί εγκληματική ενέργεια έναντι του έθνους όπως θ’ αποδειχθεί σύντομα.

2. Γιατί τους εγκαθιστούν σε σχολεία;

Τα σχολεία υπάρχουν σε χώρους όπου υπάρχουν πολλές οικογένειες, επομένως πολλά παιδάκια.

Αυτές οι οικογένειες, τώρα με την εγκατάσταση των μεταναστών θ’ αδρανοποιηθούν.

Θα κοιτάει ο καθένας να σώσει ότι μπορεί και να προφυλαχθεί όπως – όπως, αδιαφορώντας για τα γενικά, και ΚΥΡΙΩΣ για τα εθνικά, προβλήματα.

Οπότε οι αφεντάδες μας θα προχωρούν περισσότερο απερίσπαστοι στην υλοποίηση του έργου το οποίο διατάχθηκαν, όπως φαίνεται, να περατώσουν.

Αυτό δεν θα διαρκέσει για πολύ ακόμη, και όταν χαθεί κάθε έννοια κοινωνικής ισορροπίας και ασφάλειας, τότε θα ισχύσει ο κανόνας «ο σώζων εαυτόν, σωθήτω». Δηλαδή, πλιάτσικο και ότι άλλο προκύψει. Γι αυτό έπρεπε ήδη οι γειτονιές να έχουν οργανωθεί για αντιμετώπιση πρωτόγνωρων καταστάσεων.

3. Γιατί πηγαίνουν τόσοι πολλοί μετανάστες σε Χίο και Λέσβο;

Είναι λογικό από τα βάθη της Αφρικής να περνάνε την Σαχάρα, την Βόρειο Αφρική, Συρία, Τουρκία για να πάνε στην Λέσβο;

Τι υποσχέσεις τους δόθηκαν για να κάνουν αυτό το ταξίδι;

Τους πηγαίνουν εκεί διότι σκοπός τους είναι να εξουδετερώσουν πλήρως  τον Ελληνικό Στρατό σ’ αυτά τα νησιά.

Αυτό θα το καταφέρουν λόγω της πληθώρας μεταναστών οι οποίοι θα μπλοκάρουν στρατόπεδα και θα βιαιοπραγούν εναντίον των εκεί  συνελλήνων  μας.

Θα δημιουργήσουν πολυεστιακές συγκρούσεις οπότε ο στρατός μας θ’ αδυνατεί ν’ ανταπεξέλθει.

Γιατί να κάνουν κάτι τέτοιο; Θα ρωτήσει κάποιος. Η απάντηση είναι απλή όταν
μάθει  το πότε θα το κάνουν. Θα το κάνουν όταν είναι έτοιμοι οι τούρκοι να
επιτεθούν  στην Ελλάδα, κάνοντας απόβαση στην ηπειρωτική Ελλάδα.

Ο αποβατικός τους στόλος είναι στον Κόλπο της Σμύρνης και πρέπει να βγει αλώβητος στον Αιγαίο Πέλαγος περνώντας από τα στενά μεταξύ
Χίου και Λέσβου. Το ότι έχουν σκοπό οι τούρκοι να κάνουν απόβαση στην
ηπειρωτική Ελλάδα το μαρτυρά το μέγεθος του αποβατικού στόλου τους και η αγορά των S-400.

4. Γιατί όλα αυτά γίνονται τμηματικά και σιωπηρά;

Αυτό γίνεται για δύο λόγους. Πρώτον, για να νομίζει ο λαός ότι υπάρχει
ασφάλεια, και να «κοιμάται με τα τσαρούχια», και απαιτείται αναγκαστικά χρόνος. Και δεύτερον, για να αποδιοργανώσουν τον Στρατό μας και τους φρουρούς των συνόρων μας, ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΣΥΝΟΡΩΝ ΜΑΣ, ξοδεύοντας υλικά
που θα μας λείψουν στα χειρότερα που είναι μπροστά μας και κοντά μας, και
κυρίως για να τσακίσουν το ηθικό, την υπομονή και τις δυνάμεις των
στρατιωτικών.

Στην ουσία αυτό που κάνουν τώρα είναι ψυχοφθόρος πόλεμος και εξόδευσης πόρων.

Πόλεμος που διεξάγεται από μέσα από την Ελλάδα.

5. Ποιά σημεία εγκατάστασης μεταναστών δείχνουν ότι η εγκατάστασή τους είναι στρατιωτική επιχείρηση;

Είναι αρκετά και σημαντικά, θ’ αναφέρω μερικά.

Θέλουν να τους εγκαταστήσουν  στην Κόρινθο για να διακόψουν την έξοδο των Αθηναίων προς την Πελοπόννησο μέσω του Ισθμού.

Θα φράξουν τις γέφυρες του Ισθμού. Δεν είναι δύσκολο. Δύο αυτοκίνητα να εμπρήσουν και αμέσως θα προκύψει χάος.

Το πρώτο εμπόδιο, βγαίνοντας από την Αθήνα, θα είναι στα Δυτικά προάστια. Εκεί που είναι και τα διυλιστήρια.

Προς τον Βορρά δεν θα γίνεται μετακίνηση όπως εξήγησα σε προηγούμενο άρθρο μου.

Η εγκατάσταση μεταναστών στον Καραβόμυλο αναβλήθηκε προς το παρόν, αλλά σίγουρα κάτι θα κάνουν εκεί. Επίσης η εγκατάσταση μεταναστών εκεί, είναι άμεσα συνδυασμένη με την μεταφορά της Ταξιαρχίας των πεζοναυτών από τον Βόλο στην Αθήνα, η οποία και αυτή εκκρεμεί.

Το πλέον κραυγαλέο συμβάν, είναι η εγκατάσταση μεταναστών στο Κουτσόχερο.Εκεί, δημιούργησαν μια κωμόπολη μεταναστών σε κάτι πετροβούνια, όπου το ψηλότερο φυτό είναι το ραδίκι, αλλά προσέξτε. Η εγκατάσταση των μεταναστών βρίσκεται στον δρόμο Λαρίσης –Τρικάλων και δίπλα, ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ, στο Κέντρο Επιχειρήσεων της Πολεμικής μας Αεροπορίας.Δηλαδή τι άλλο πρέπει να δούμε για να καταλάβουμε τους σκοπούς τους;

6. Γιατί τους εγκαθιστούν στις εισόδους των μεγαλουπόλεων;

Εγκαθιστούν τους μετανάστες σε εισόδους και εξόδους πόλεων για να φράξουν τους δρόμους και να μην μπορούν να φύγουν στην ύπαιθρο οι κάτοικοι.

Οι κάτοικοι πρέπει να εγκλωβιστούν στις πόλεις γιατί έτσι θα είναι εύκολος στόχος και θα εξουδετερωθούν τελείως. Αλλά και να προλάβουν να φύγουν κάποιοι με τα οχήματά τους από τις μεγαλουπόλεις, η Αθήνα
έχει το μεγαλύτερο πρόβλημα, θα κινούνται σε δρόμους-φυλακές ένεκα των προστατευτικών σιδερών που υπάρχουν στο πλάι.

Γιατί νομίζετε ότι όταν άρχισε η κρίση και σταμάτησαν όλα τα έργα στην Ελλάδα τα μόνα έργα που συνεχίζοντο ήταν οι δρόμοι; Για να φεύγουμε με ασφάλεια τα τριήμερα; Πρέπει οπωσδήποτε ν’ ανοιχθούν κάποια σημεία
στο οδικό δίκτυο, στο πλάι, από τώρα.

7. Γιατί εγκαθιστούν μετανάστες από χώρες του λεγομένου «σκληρού Ισλάμ»;

Το ότι εγκαθιστούν στην ευλογημένη πατρίδα μας νεαρούς μετανάστες από χώρες όπως Πακιστάν (που διαθέτει πυρηνικά όπλα), Μπαγκλαντές, Νιγηρία, Αλγερία, Σομαλία, κ.α. αποτελεί ακόμη ένα στοιχείο που μαρτυρά τις προθέσεις των παγκοσμιοποιητών και των εδώ δουλικών τους.

Οι μετανάστες από τις χώρες αυτές είναι ήδη σκληραγωγημένοι, λόγω των εκεί
συνθηκών διαβίωσης, έχουν άλλου τύπου επαφή με το αίμα, (έχετε δει κ’ εδώ κάποια έθιμά τους ή συμβάντα κατά τις μεταξύ τους συμπλοκές), και δεν έχει γι αυτούς καμία αξία η ζωή ενός απίστου σύμφωνα με το Κοράνι.

Και το κυριότερο.

Αν σκοτώσουν έναν άπιστο, δηλαδή έναν μη μουσουλμάνο, ο Μωάμεθ τους απαλλάσσει από την δολοφονία. Δεν θεωρούνται δολοφόνοι σύμφωνα με
το Κοράνι. Οπότε δεν είναι και τόσο δύσκολο να καταλάβουμε την ψυχοσύνθεσή τους. Και το κίνητρό τους το μεγάλο για να κινηθούν εναντίον μας θα είναι το πλιάτσικο.

Πλιάτσικο με την άδεια του Κορανίου φυσικά.

Όλα τα παραπάνω αποδεικνύουν ότι σκοπός των παγκοσμιοποιητών είναι ο πλήρης αφανισμός των Ελλήνων και της Ελλάδος, σε σημείο που να φαίνεται ότι δεν πέρασε ποτέ από τον πλανήτη Έλληνας, ποτέ δεν υπήρξε Ελλάδα, και αυτό γίνεται βάσει σχεδίου.

Η Ελλάς δεν κινδυνεύει τόσο από τους εξωτερικούς εχθρούς.

Η Ελλάς κινδυνεύει περισσότερο από τους εσωτερικούς εχθρούς.

Αυτοί πολεμούν την Ελλάδα εκ των έσω, για να αισθάνονται σίγουροι οι απ’ έξω.

Ο πλήρης αφανισμός των εσωτερικών εχθρών της πατρίδος είναι επιβεβλημένος, αλλιώς οι Έλληνες δεν θα ευδαιμονίσουν ποτέ.

Το παράδειγμα μάς το δίδει ο Μέγας Αλέξανδρος. Για να έχει επιτυχή αποστολή ο μέγιστος των Ελλήνων τακτοποίησε πρώτα τα εντός της
Ελλάδος πράγματα. Όταν κατέσκαψε την Θήβα, ήξερε πάρα πολύ καλά τι έκανε και ποιούς αφάνιζε και αυτό συνετέλεσε επιπρόσθετα στην επιτυχία του.

Οι εσωτερικοί εχθροί είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα της Ελλάδος και αυτοί είναι που συμμετέχουν περισσότερο στην εφαρμογή του πολεμικού σχεδίου εγκατάστασης των μεταναστών σε στρατηγικά σημεία της Ελλάδος, διότι με τους μετανάστες δεν επιδιώκουν αντικατάσταση πληθυσμού, αλλ’ αφανισμό γηγενούς πληθυσμού.

Ζούμε την εφαρμογή ενός πολεμικού σχεδίου εναντίων των Ελλήνων με «όπλο» και τους μετανάστες.

Οργανωθείτε.

Χρήστος Μαντζιάρης

Τομά Σανκαρά: Ο Τσε της Αφρικής

Τομά Σανκαρά: Ο Τσε της Αφρικής που δολοφονήθηκε επειδή αρνήθηκε στο ΔΝΤ να ελέγξει τη χώρα του

04/03/2020 Κανένα σχόλιο

Τομά Σανκαρά – Ο μαρξιστής πρώην πρόεδρος της Μπουρκίνα Φάσο, “της χώρας των έντιμων ανθρώπων” που όταν ρωτήθηκε γιατί δεν επιθυμούσε να κρεμάσουν τη φωτογραφία του σε δημόσιους χώρους, όπως έκαναν οι περισσότεροι άλλοι Αφρικανοί ηγέτες, απάντησε «Υπάρχουν 7 εκατομμύρια Τομά Σανκαρά.»

Δολοφονήθηκε στις 15 Οκτωβρίου του 1987 για να καταφέρει να μπει το ΔΝΤ και το διεθνές κεφάλαιο στη χώρα. Έμεινε στην ιστορία ως ο ” Τσε της Αφρικής”.

Η Ανω Βόλτα, παλιά γαλλική αποικία, απέκτησε την ανεξαρτησία της το 1960, αλλά, όπως όλες οι πρώην αποικίες, παρέμεινε υπόδουλη στους ξένους, με τον αγροτικό της πλούτο, κυρίως το βαμβάκι, να το εκμεταλλεύεται η Γαλλία υποβοηθούμενη από τους διεφθαρμένους ντόπιους πολιτικούς και ολιγάρχες.

Ολα πήγαιναν καλά για τους νεο-αποικιοκράτες μέχρι το 1983. Η χώρα ήταν η φτωχότερη της Αφρικής και από τις φτωχότερες στον κόσμο. Ο μέσος όρος ζωής για τα οκτώ εκατομμύρια κατοίκους ήταν τα 40 χρόνια. Στα δέκα βρέφη τα δύο πέθαιναν προτού φτάσουν στο πέμπτο έτος της ηλικίας τους, ο λαός πεινούσε, οι συνθήκες υγιεινής ήταν τραγικές, το πόσιμο νερό ανύπαρκτο και το χρέος προς το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο διογκωνόταν, φτάνοντας σε σημείο να μην μπορεί πλέον να εξυπηρετηθεί.

Αυτή η ισορροπία διαταράχτηκε όταν εμφανίστηκε ένας τριανταπεντάχρονος αξιωματικός που είχε υπηρετήσει στον γαλλικό στρατό. Ο Τομά Σανκάρα ηγήθηκε επαναστατικού κινήματος, έγινε πρόεδρος της χώρας και υποσχέθηκε πράγματα αδιανόητα για μια μικρή, φτωχή αφρικανική χώρα: δύο γεύματα την ημέρα και πέντε λίτρα πόσιμο νερό για κάθε οικογένεια.

Αλλαξε και το όνομα της χώρας, από το γαλλικό Ανω Βόλτα σε Μπουρκίνα Φάσο, δηλαδή η «Χώρα των Τίμιων Ανθρώπων». Ο Σανκάρα έκανε και άλλα πρωτάκουστα πράγματα· διεκδίκησε το δικαίωμα να συναντά όποιον ξένο ηγέτη θεωρούσε ότι θα βοηθήσει τη χώρα του και σε εποχή ψυχρού πολέμου θέλησε να τηρήσει ίσες αποστάσεις από τη Σοβιετική Ενωση, τις ΗΠΑ και τη Γαλλία. Ταξίδεψε στη Μόσχα και την Αβάνα, στην Ουάσινγκτον και σε πολλές αφρικανικές πρωτεύουσες. Εκανε όμως κάτι χειρότερο, κατήγγειλε τον τρόπο με τον οποίο οι χώρες της Αφρικής παγιδεύονται από το ΔΝΤ με δυσβάστακτα χρέη που υποδουλώνουν τους λαούς, ενώ τα δανεικά χρήματα τα επωφελείται μια διεφθαρμένη ντόπια ολιγαρχία που, συνεργαζόμενη με τους ξένους δανειστές και πολιτικούς, φτιάχνει έργα άσκοπα, συχνά άχρηστα και μη παραγωγικά.

Αγωνίστηκε και για τα δικαιώματα των γυναικών, ενώ διέθεσε δωρεάν τρία εκατομμύρια εμβόλια κατά της μηνιγγίτιδας και της πολιομυελίτιδας· έφτιαξε μικρές νοσοκομειακές μονάδες και δωρεάν σχολεία. Οι παρεμβάσεις του στα Ηνωμένα Εθνη ήταν συγκινητικές και άφησαν εποχή, αλλά ανησύχησαν εκείνους που επωφελούνται ακόμα από τη νεο-αποικιοκρατία: «Μιλώ, έλεγε, στο όνομα των μανάδων των εξαθλιωμένων αφρικανικών λαών που βλέπουν τα παιδιά τους να πεθαίνουν από ελονοσία και διάρροια, χωρίς να μπορούν να επωφεληθούν από τα μέσα που προσφέρει η επιστήμη…». Αλλά ο Σανκάρα έκανε και άλλα ενοχλητικά. Πούλησε τις υπουργικές και κρατικές λιμουζίνες Mercedes και τις αντικατέστησε με οικονομικά Peugeot 5cv. Ο ίδιος αρνήθηκε να μετακομίσει στην προεδρική κατοικία και παρέμεινε στο ταπεινό σπιτάκι του, ενώ καθόρισε τον μισθό του στα 120 δολάρια.

Το αποκορύφωμα της αυθάδειάς του ήρθε στις 29 Ιουλίου του 1987, όταν στη Γενική Συνέλευση των Αφρικανικών Χωρών είπε: «Δεν μπορούμε να ξεπληρώσουμε το χρέος μας… Αυτό είναι αδύνατον, δεν είναι θέμα ηθικής τάξης, ούτε αθέτηση υποσχέσεων… Εάν δεν πληρώσουμε, οι πιστωτές μας δεν θα πεθάνουν, αυτό είναι βέβαιο. Εάν όμως πληρώσουμε, ο λαός μας θα εξοντωθεί. Οι πιστωτές έπαιξαν όπως κάνουν στα καζίνα. Κέρδισαν πολλά, πολλές φορές… Ας χάσουν και μια φορά… Η ζωή θα συνεχιστεί…»

Και η ζωή συνεχίστηκε, αλλά μόνο για δυόμισι μήνες για τον Σανκάρα. Στις 15 Οκτωβρίου του 1987, ένοπλοι ένστολοι, με επικεφαλής τον στενότερο συνεργάτη του, Μπλεζ Καμπαορέ, εισέβαλαν στο προεδρικό γραφείο, στην πρωτεύουσα Ουαγκαντούκου, και τον εκτέλεσαν με δυο σφαίρες στην καρδιά. Ο Σανκάρα πρόλαβε να πει «μα, Μπλεζ, είσαι ο καλύτερός μου φίλος, σε αποκαλώ αδελφό…».

Η διαταραγμένη ηρεμία επανήλθε στη χώρα των «τίμιων ανθρώπων». Ο Μπλεζ Καμπαορέ έγινε πρόεδρος και τον αναγνώρισε πρώτη η Γαλλία. Διατήρησε το αξίωμά του για 27 χρόνια, όταν ανατράπηκε λόγω λαϊκής δυσαρέσκειας. Με υποδειγματική συνέπεια, η χώρα των εξαθλιωμένων αλλά «τίμιων ανθρώπων» εξοφλεί τις δόσεις του χρέους προς το ΔΝΤ που είναι απόλυτα ικανοποιημένο, δίνοντας εύσημα στον Καμπαορέ, αδιαφορώντας για το κλείσιμο των νοσοκομείων, των σχολείων και την κατάργηση των κοινωνικών ευεργετημάτων που ο Σανκάρα πρόλαβε να εφαρμόσει. Ολα ιδιωτικοποιήθηκαν, ακόμα και το νερό. Η επιδημία του Εμπολα είναι ένα από τα επακόλουθα της τραγικής θέσης αυτής της λεηλατημένης χώρας.

Ο Σανκάρα είχε στιγματίσει τη συμπεριφορά της γειτονικής Λιβερίας, που ήταν τότε παράδεισος των offshore εταιρειών. Αρνήθηκε να συνεργαστεί για την επιστροφή στη Λιβερία του απατεώνα πολιτικού Τσαρλς Τέιλορ, όταν περιέργως εκείνος δραπέτευσε από την υψίστης ασφαλείας φυλακή των ΗΠΑ όπου κρατούνταν και επανήλθε στη χώρα του με τη βοήθεια της CIA για να δημιουργήσει αντάρτικο με τη στήριξη του Καντάφι.

Η δολοφονία του Σανκάρα και άλλων δώδεκα συντρόφων του έγινε γνωστή χωρίς πολλές λεπτομέρειες, οι οποίες ήρθαν στο φως μετά την ανατροπή του Καμπαορέ με την έρευνα ενός Ιταλού, του Σιλβέστρο Μοντανάρο. Επρόκειτο για μια καλά οργανωμένη διεθνή συνωμοσία, στην οποία πρωτοστάτησαν η Γαλλία και οι ΗΠΑ, υποβοηθούμενες από τον Λιβεριανό εγκληματία και μετέπειτα πρόεδρο Τέιλορ, που ήταν συνέταιρος του γιου του προέδρου Μιτεράν σε σκοτεινές επιχειρήσεις. Χρηματοδοτήθηκε από τη Γαλλία και εκτελέστηκε από τη CIA.

Ο Σανκάρα ενόχλησε πολλούς, σε αρκετούς τομείς, και θεωρήθηκε από τους διεθνείς πολιτικούς και οικονομικούς κύκλους ολέθριο παράδειγμα για τις υπόλοιπες αφρικανικές χώρες. Δεν έπρεπε να επιτύχει η επανάσταση του «Τσε Γκεβάρα της Αφρικής». Τι θα γινόταν εάν άλλες αφρικανικές χώρες μιμούνταν τη «χώρα των τίμιων ανθρώπων»; Ξέρετε, η φτωχή Αφρική στέκεται πάνω σε χρυσό, διαμάντια, πετρέλαιο και ουράνιο και αν ποτέ επικρατήσουν οι έντιμοι φτωχοί, τι θα γίνουν οι πλούσιοι λωποδύτες;

Για τις αποκαλύψεις σχετικά με τη συνωμοσία ανατροπής του Σανκάρα συστάθηκε επιτροπή στο Γαλλικό Κοινοβούλιο, το θέμα απασχόλησε τον ΟΗΕ, ενώ στοιχεία περιελήφθησαν στα WikiLeaks. Ομως όλα ξεχάστηκαν. Με τον ίδιο τρόπο που ξεχάστηκαν οι δολοφονίες του Πατρίς Λουμούμπα και του γενικού γραμματέα του ΟΗΕ Νταγκ Χάμαρσολντ. Και οι δύο σκοτώθηκαν στην Αφρική το 1961, πέφτοντας και οι δύο θύματα εταιρειών εξόρυξης διαμαντιών. Αυτά για τη μαρτυρική Αφρική και τον Τομά Σανκάρα.

-Η πρώτη προτεραιότητα του Σανκαρά μαζί με τη γεωργική παραγωγή ήταν η ιατρική φροντίδα για τον λαό. Εγκαινίασε ένα πρόγραμμα μαζικών εμβολιασμών για να καταπολεμήσει την πολιομυελίτιδα, τη μηνιγγίτιδα και την ιλαρά. Μέσα σε μια εβδομάδα εμβολιάσθηκαν 2,5 εκατομμύρια κάτοικοι, κάτι που απέσπασε τα συγχαρητήρια του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας

– Αναδείχθηκε σε έναν από τους επιφανέστερους Αφρικανούς φεμινιστές. Η βελτίωση της θέσεως των γυναικών στην κοινωνία της χώρας ήταν ένας από τους διακηρυγμένους στόχους του. Η κυβέρνησή του περιελάμβανε μεγάλο αριθμό γυναικών, κάτι χωρίς προηγούμενο στη Δυτική Αφρική. Απαγόρευσε τους καταναγκαστικούς γάμους και την πολυγαμία, διόρισε γυναίκες σε υψηλές κρατικές θέσεις και ενεθάρρυνε τον γυναικείο πληθυσμό να εργάζεται έξω από το σπίτι και τις μαθήτριες να μένουν στο σχολείο ακόμα και αν είναι έγκυες. Προώθησε επίσης την αντισύλληψη και προέτρεψε τους συζύγους να αγοράσουν φαγητό και να ετοιμάσουν γεύματα για να αποκτήσουν την εμπειρία των συνθηκών που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες.

– Πούλησε τον κυβερνητικό στόλο πολυτελών αυτοκινήτων και κατέστησε το Renault 5 (το φθηνότερο αυτοκίνητο που επωλείτο στη χώρα εκείνη την εποχή) το επίσημο υπηρεσιακό αυτοκίνητο των υπουργών.

– Μείωσε τους μισθούς των ανώτερων κρατικών αξιωματούχων, μαζί και τον δικό του, και απαγόρευσε τη χρήση κυβερνητικών οδηγών και αεροπορικών εισιτηρίων 1ης θέσεως.

– Αναδιένειμε τη γη των φεουδαρχών φυλάρχων στους αγρότες.

– Αντιτέθηκε στην ξένη βοήθεια, λέγοντας ότι «αυτός που σε ταΐζει, σε ελέγχει».

– Μίλησε σε φόρα όπως στον Οργανισμό Αφρικανικής Ενότητας ενάντια σε αυτό που περιέγραφε ως «νεοαποικιακή διείσδυση στην Αφρική δια του δυτικού εμπορίου και χρηματοδοτήσεων».

– Κάλεσε για ένα ενωμένο μέτωπο των αφρικανικών χωρών να αποκηρύξουν το χρέος τους προς ξένους. Υποστήριξε ότι οι φτωχοί και τα θύματα εκμεταλλεύσεως δεν είχαν υποχρέωση να αποπληρώσουν χρήματα στους πλούσιους και εκμεταλλευτές.

– Στην πρωτεύουσα Ουαγκαντούγκου ο Σανκαρά μετέτρεψε το κατάστημα προμηθειών του στρατού σε ένα κρατικό σούπερ-μάρκετ ανοικτό σε όλους (ήταν το πρώτο σούπερ-μάρκετ στη χώρα).

– Υποχρέωνε τους ανώτερους κρατικούς αξιωματούχους να δωρίζουν μισθό ενός μηνός σε δημόσια προγράμματα.

– Αρνείτο να χρησιμοποιεί κλιματιστικό στο γραφείο του με αιτιολογία ότι μια τέτοια πολυτέλεια δεν ήταν διαθέσιμη παρά σε ελάχιστους κατοίκους της χώρας.

– Ως πρόεδρος, όχι μόνο μείωσε τον μισθό του σε 450 δολάρια τον μήνα, αλλά και περιόρισε τα υπάρχοντά του σε ένα αυτοκίνητο, 4 ποδήλατα, τρεις κιθάρες, ένα ψυγείο και έναν καταψύκτη.

– Είχε γίνει γνωστός για το ότι έκανε τζόγκινγκ χωρίς συνοδεία στους δρόμους της πρωτεύουσας με αθλητική φόρμα.

Πηγές:

efsyn.gr

ΤΟ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ ΤΩΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΩΝ -1982

16 Σεπτεμβρίου 1982: Η σφαγή στη Σάμπρα και τη Σατίλα – Οι Ισραηλινοί γράψαν μια από τις μελανότερες σελίδες της ανθρώπινης ιστορίας

Στις 16 Σεπτεμβρίου 1982 ξεκινά η σφαγή στα παλαιστινιακά προσφυγικά στρατόπεδα της Σάμπρα και της Σατίλα (16 – 18/9/1982), που άφησε άγνωστο – μέχρι σήμερα – αριθμό νεκρών γυναικόπαιδων, κυρίως, και ηλικιωμένων (τουλάχιστον 3.000), με τη ματοβαμμένη «υπογραφή» του τότε υπουργού Αμυνας και Προέδρου του Ισραήλ, Αριέλ Σαρόν, από τον ισραηλινό στρατό και παραστρατιωτικές οργανώσεις, «εμπνευσμένη» από τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό.

Οι εισβολείς σκότωσαν, βασάνισαν, βίασαν, ακρωτηρίασαν. Από τη «μήνι» τους δε γλίτωσαν ούτε και αυτά τα μωρά παιδιά. Μεγάλη ντροπή για τον πολιτισμό και αυτό το ιστορικό «στιγμιότυπο»! Η σφαγή, που, δικαίως, προστέθηκε δίπλα σε άλλες μελανές σελίδες της ανθρώπινης ιστορίας.

Δράστες αυτού του στυγερού εγκλήματος κατά των Παλαιστινίων, κατά της ανθρωπότητας καλύτερα, ήταν μέλη των «Λιβανικών δυνάμεων», μιας χριστιανικής παραστρατιωτικής ομάδας, με πάρα πολύ στενούς δεσμούς με το Ισραήλ. Αυτοί οι «στενοί δεσμοί» εκφράστηκαν, άλλωστε, και στην ίδια την επιχείρηση. Ο Αριέλ Σαρόν, υπουργός Αμυνας τότε, και αργότερα πρωθυπουργός του Ισραήλ, είχε το γενικό πρόσταγμα. Αυτός και οι επίλεκτες στρατιωτικές δυνάμεις της χώρας του είχαν στρατοπεδεύσει έξω από τα στρατόπεδα, που δέχτηκαν την απάνθρωπη επίθεση. Και, φυσικά, «συνδράμανε» με κάθε τρόπο τους εκτελεστές, τους οποίους, άλλωστε, οι ίδιοι είχαν στρατολογήσει και εκπαιδεύσει!

Κάτω από την επίβλεψη του Σαρόν, και πιο πίσω, βέβαια, των Αμερικανών, αλλά και άλλων αντιδραστικών κύκλων, έγιναν μαζικές εκτελέσεις, βασανιστήρια, βιασμοί γυναικών, ακρωτηριασμοί νέων, ηλικιωμένων, ακόμα και μωρών παιδιών! Ομως, ο Αριέλ Σαρόν δεν περιορίστηκε στο να επιβλέπει. Οι δυνάμεις του ήταν αυτές που άνοιξαν την είσοδο και επέτρεψαν στους παραστρατιωτικούς, γνωστούς για το μίσος τους προς τους Παλαιστινίους, να εισβάλουν στα στρατόπεδα. Και, επίσης, οι δυνάμεις του ήταν που, συμμετέχοντας έμπρακτα, έριχναν φωτοβολίδες τις νύχτες, για να βλέπουν τους ανθρώπινους στόχους οι δολοφόνοι! Επίσης, οι δυνάμεις αυτές βοήθησαν και στην «εξαφάνιση» των πτωμάτων. Επρεπε να «χαθούν» τα «ίχνη»! Και ακόμα «φυγάδευσαν» και «έκρυψαν» τους εκτελεστές σε ασφαλές μέρος.

Και σήμερα η παλαιστινική γη συνεχίζει να βάφεται με το αίμα των Παλαιστίνιων που αγωνίζονται για το δικαίωμα να έχουν πατρίδα

18 Σεπτέμβρη 1982 στη Βηρυτό. Πάνω απ’ την πόλη, πάνω απ’ τη χώρα, πάνω απ΄ τον κόσμο, η βουβή παγωμάρα της φρίκης έχει διαδεχτεί τις σπαραχτικές κραυγές των χιλιάδων θυμάτων του 48ωρου δολοφονικού οργίου.

Έξι χιλιάδες άοπλοι άντρες, γυναίκες και παιδιά. Παλαιστίνιοι και μερικοί Λιβανέζοι, που είχαν βρει καταφύγιο στους προσφυγικούς καταυλισμούς Σάμπρα και Σατίλα σκοτωμένοι – αποκεφαλισμένοι, ακρωτηριασμένοι, κατακρεουργημένοι – κείτονται κάτω από τον καυτό ήλιο στους ματωμένους δρόμους των ισοπεδωμένων καταυλισμών ή είναι παραχωμένοι σε πρόχειρους ομαδικούς τάφους.

Η προετοιμασία

Έξι χιλιάδες ζωές μέσα σε δύο μερόνυχτα. Οι δολοφόνοι μπήκαν μετά τα μεσάνυχτα της 15 και έφυγαν μετά τα μεσάνυχτα της 17 Σεπτέμβρη.

Το πεδίο ήταν απόλυτα ελεύθερο – τυχαία άραγε; – ύστερα από την ξαφνική αναχώρηση από τη Βηρυτό της αμερικανικής «ειρηνευτικής δύναμης» ακριβώς την παραμονή της σφαγής.

Έτσι οι ηθικοί και φυσικοί αυτουργοί δράσανε με τη μεγαλύτερη δυνατή άνεση.

Οι πρώτοι (τα στρατεύματα κατοχής του Ισραήλ) κύκλωσαν τη Σάμπρα και τη Σατίλα για να εξασφαλίσουν ότι δε θα ξεφύγει κανένα από τα θύματά τους. Ότι το έγκλημα δε θα μαθευτεί αμέσως.

Άνοιξαν δίοδο μόνο για τα ντόπια όργανά τους που θα διαπράττανε την προσχεδιασμένη σφαγή. Τους όπλισαν τα χέρια, τους δώσανε μπουλντόζες για την ισοπέδωση των μικρών προσφυγικών σπιτιών και την εκσκαφή τάφων για τους νεκρούς, τους δάνεισαν φορτηγά για τη μεταφορά των συλληφθέντων, έριχναν φωτοβολίδες για να διευκολύνουν το έργο τους τη νύχτα.

Στην αρχή, οι δράστες κινήθηκαν αθόρυβα. Μπήκανε στα σπίτια των τρομαγμένων προσφύγων και κάνανε συλλήψεις. Όσους πιάσανε, τους οδηγούσαν δεμένους σε απόμερα σημεία των καταυλισμών και εκεί τους σκότωναν με μαχαίρια. Το πρωί τα πτώματά τους βρέθηκαν ξεκοιλιασμένα, με βγαλμένα τα μάτια, μέσα σε λίμνες αίματος.

Ο τρόμος στη Σάμπρα κλαι τη Σατίλα έγινε πανικός. Μεθυσμένοι από τη θέα του αίματος και τα αγριεμένα βλέμματα των ανυπεράσπιστων προσφύγων, οι δολοφόνοι πέσανε πάνω τους με μεγαλύτερη λύσσα. Αδιαφορούσαν πια για τα προσχήματα και το σκηνικό. Πετάξανε τα ματωμένα μαχαίρια τους κι αρχίσανε να σκοτώνουν μαζικά με τα αυτόματα όποιον έβρισκαν μπροστά τους, άντρες,, γυναίκες, παιδιά, γέρους, άρρωστους. Να σκοτώνουν στους δρόμους, εκείνους που έτρεχαν αλλόφρονες να σωθούν, να σκοτώνουν μέσα στα σπίτια, στα τραπέζια την ώρα του φαγητού, στα κρεβάτια την ώρα του ύπνου.

Το έργο τους συμπλήρωναν οι μπουλντόζες που όργωναν τους δύο οικισμούς ισοπεδώνοντας τα πάντα.

Όσοι άντρες γλίτωσαν το θάνατο, πιάστηκαν και μεταφέρθηκαν στα στρατόπεδα συγκέντρωση του νότου. Τα γυναικόπαιδα φύγανε κυνηγημένα, χωρίς να τ’ αφήσουν να πάρουν μαζί τους μια αλλαξιά ρούχα, ένα κουτί γάλα και σκόρπισαν σε διάφορες γωνιές της Βηρυτού.

Οι δολοφόνοι

Το ξημέρωμα της 18 Σεπτέμβρη όλα είχαν τελειώσει., Πάνω από τους καταυλισμούς απλωνόταν μόνο μια νεκρική σιγή και η αφόρητη δυσωδία από τα πτώματα. Οι δολοφόνοι είχαν αποχωρήσει και είχαν δώσει τη θέση τους στα λιβανικό στρατό που ανέλαβε το έργο της «διάσωσης» – υπήρχε όμως κανένας πια για να διασώσει;